Professor Barabas: ruimte om te ontdekken
Cultuurliefhebber in hart en nieren, zo zou je Sander Voerman, eigenaar van Professor Barabas, misschien wel het beste kunnen omschrijven. Samen met zijn compagnon Maurice Juliënne geven zij de jongeren van Tiel een flinke boost om hun creativiteit aan te spreken en in te zetten voor een divers gezicht van de stad. Een stad waar jongeren zichzelf in herkennen.
“Jongeren, kinderen eigenlijk, moeten al heel jong binnen allerlei kaders en routes passen, er is weinig ‘vrije ruimte’, begint Sander, “Dit zorgt er in mijn ogen voor dat er weinig creatieve ontwikkeling mogelijk is en tegelijkertijd zorgt het ook voor veel onzekerheid als je niet precies binnen die kaders past.” Reden genoeg dus voor Sander om zich in te zetten voor het culturele hart van Tiel. Specifiek voor jongeren.
Eerst kennismaken, dan gewoon doen
“Maurice en ik zijn ooit samen de ‘Cultuur-O-Theek’ begonnen in de bibliotheek. Een programma waarbij kinderen tussen de 10 en 14 jaar kennis maken met cultuur in de breedste zin van het woord: muziek, kunst, maar ook bijvoorbeeld manga en graffiti. Dit was zo’n succes dat we er meer mee wilden doen en dus de directe aanleiding voor de oprichting van stichting Professor Barabas. En hoewel we de stichting pas een jaar geleden hebben opgericht, zijn we nu al fulltime bezig met al onze projecten”, vertelt Sander vol enthousiasme.
Hoewel Professor Barabas dus niet gelooft in strakke kaders en veel regels, werkt een blank canvas ook niet, volgens Sander. “Dan weet je niet waar je moet beginnen”, lacht hij. “Dus we hebben bij onze Generatie Impact Gelderland-projecten wel twee richtlijnen, namelijk: één, het moet zichtbaar zijn in de open ruimte en twee, het is kunstzinnig. En dat geeft tot nu toe in ieder geval voldoende houvast.”
Van plan tot uitvoering: samen maak je het waar
Eén van de projecten resulteerde in een prachtig festival door en voor jongeren. Sander vertelt: “Wat ik bijzonder vond aan de groep, was dat ze meteen méér wilden dan entertainment. Het moest vooral een evenement worden waar jongeren zich konden presenteren en andere jonge makers konden ontmoeten. En hoewel wij aan de achterkant ons netwerk gebruikten om de groep zo goed mogelijk te ondersteunen, deden ze het echt zelf. Van vergunning tot communicatie en van decorbouw tot programmering.”
Parallel aan het festival-project, ging er ook een groep aan de slag met een muurschildering op een elektriciteitshuisje op een nogal prominente plek in Tiel. “Dat mocht niet zomaar een afbeelding worden, het moest het verhaal van de wijk vertellen. Dus de jongeren gingen in gesprek met omwonenden en de wijkregisseur. Er is een stadswandeling gemaakt en een professionele street-artist betrokken die ‘de lead’ kreeg over de schildering. De gemeente, die uiteraard aan boord was, is zo enthousiast over het resultaat, dat we nu plannen maken voor een ware kunstroute langs alle 100 elektriciteitshuisjes in Tiel. Geweldig toch?” zegt Sander enthousiast.
Van vertrouwen...
“Hoe uiteenlopend onze projecten ook zijn, het mooie wat we steeds zien is dat cultuurprojecten verbindend werken en jongeren in staat stelt zich op allerlei manieren te ontwikkelen. Er ontstaat zelfvertrouwen, maar ook vertrouwen in een ander. De gedeelde verantwoordelijkheid voor dat wat je samen aan bent gegaan, zorgt voor een mooie dynamiek en uiteindelijk een mooi en soms dus zelfs blijvend eindresultaat” vertelt Sander.
... komt groei
“Wij, en daarmee bedoel ik volwassenen, hebben de neiging om dingen over te nemen als het niet goed lijkt te gaan. Natuurlijk jeuken mijn handen als ik bij het festival bijvoorbeeld een waslijst aan losse eindje zie. En toch blijf ik vertrouwen op een goede afloop, ben ik alleen de vangrail waar nodig. Als ik iets mee zou mogen geven aan toekomstige projectleiders, dan is het dat: schenk de groep dat vertrouwen, daar groeien ze enorm van. En daar doe je het uiteindelijk voor!”