Collectief Koppig: een hart dat sociaal en creatief is, vindt hier haar plek

Kunstzinnig sociaal is hét recept

Het collectief bestaat uit kunstenaars en sociaal werkers, een ‘match made in heaven’, volgens Marije Tangelder. “We zorgen met Koppig voor verbindingen die anders niet tot stand komen. Dat doen we op drie manieren. Door creatieve projecten op te zetten in Presikhaaf, een buurt met 114 verschillende culturen, komen mensen met elkaar in contact die eerder in hun eigen straatje bleven. Door kunstenaars een plek te bieden waar ze laagdrempelig kunnen uitproberen en dus niet blijven hangen in een plan. En ten slotte zorgen we voor verbinding met Vak Apart, scholing voor studenten en jongeren die willen werken in de niche van kunst en sociaal werk.”

Onder Vak Apart hebben al meerdere groepen jongeren een mooi project met elkaar opgezet. “Elk project heeft zijn eigen thema en invulling. Dat kan ook niet anders, als creatievelingen bij elkaar komen”, lacht Marije. “En in het begin is het dan ook heel erg aftasten, zoveel vrijheid en mogelijkheden. Maar na een paar weken daalt het stof altijd, vinden de jongeren elkaar en maken ze steeds iets bijzonders. Zo hebben we net een project afgerond waarin de jongeren een film hebben gemaakt over identiteit. Of eigenlijk, over identikwijt en identizijn. In de film hebben alle jongeren een rol, waarin ze een identiteit creëren die precies het tegenovergestelde is van wie ze zijn. Dit bracht heel mooie inzichten.”

‘Ik moet wel een grote mond hebben!’

Een van de deelnemers aan het project is een meisje in een rolstoel, dat zich in het echte leven de kaas niet van het brood laat eten, vertelt Marije. “Sterker nog, zij vond dat ze sowieso alles beter had gekund dan een ander. En je mocht echt niet aan haar rolstoel komen, als je dat toch deed, begon ze te grommen” zegt Marije lachend. “Haar alter ego in de film was een heel meisjesachtig meisje; klein, lief, onzeker. Na het project zei ze: ‘ik weet dat ik soms al praat voordat iemand anders de kans krijgt en soms zou ik ook wel wat meer op de achtergrond willen staan. Tegelijkertijd word ik met mijn rolstoel altijd al op de achtergrond gezet en kan ik fysiek niet zelf naar voren. Dus moet ik mijn mond wel gebruiken om me te laten zien’. Dat vond ik als begeleider echt enorm waardevol, als inzicht voor haar, maar nog veel meer voor ons en de rest van de wereld.”

De film is uiteindelijk in de klas vertoond van een aantal van de deelnemers. Het is gebruikt als gespreksstarter over identiteit. “De film zelf is geen hoogstandje, maar daar gaat het dus ook helemaal niet om. Het gaat over kunnen kijken naar jezelf en of je blij bent met jezelf of dat er dingen zijn die je misschien anders zou willen. Of dat er dingen zijn die de wereld niet ziet waarvan je dat wel graag wil.” aldus Marije.

Thuisbasis bij Koppig

Na een project bij Collectief Koppig ziet Marije vaak dat jongeren hun weg naar Koppig weer terugvinden. “Er ontstaat altijd wel een gevoel van community bij Koppig. Zeker voor de mensen die een creatief én sociaal hart hebben en tegelijkertijd overal tussen wal en schip vallen. Een goed voorbeeld zijn leerlingen die van het speciaal onderwijs moeten doorstromen naar een MBO opleiding. Dat is zo’n overgang waar niemand over nadenkt, maar helemaal niet vanzelfsprekend is.” zegt Marije. “Jongeren die deelnamen aan Vak Apart hebben ook echt samen iets tot stand gebracht, dus hoe fijn is het als je dat groepsgevoel vast kan houden en elkaar hier kan blijven vinden. Dat is toch echte verbinding?”